skip to Main Content
CHOOSE YOUR LANGUAGE:     |

nieuwsbrief oktober 2015

Beste vrienden,

oneEnkele dagen geleden beleefde ik een droevige dag…. In het verre buitenland vernam ik het plotse overlijden van Mevr. Els Kluck (dochter van Stichter Wim Bosveld) van de Nederlandse Organisatie WWZ. Sinds vele jaren had ik veel mail contact met Els die een zeer bewogen hart had voor de noden op het missie veld en voornamelijk voor onze Medische missie in Bolivia.

Els werkte samen met haar man Bert, haar zus Hetty en haar broer Paul. Sinds 20 jaar, werd een deel van Dr. Ino’s salaris betaald door WWZ. Deze stichting hielp ons ook om ons Zuid-Boliviaans Medisch Centrum in de buurt van Tarija te bouwen en nog onlangs konden we er een medisch laboratorium en echografie toestel installeren. Dit was nog maar een maand geleden (Sept. 2015). Els heeft nog geweten dat we het labo volledig konden opzetten en schreef toen terug hoe blij en opgelucht ze hiermee was.

twoSamen met Dr. Ino en Biochemicus Dr. Carlos konden we immers het labo met enige moeite goed laten functioneren. Het is onze hoop dat dankzij dit Labo en het echografie toestel onze Medisch Centrum zichzelf met de tijd kan ondersteunen.

Vanuit de Guarani streek trokken we verder naar het Oosten over de Andes heen. Daar ligt het begin van de Amazone die zich dan verder uitstrekt over de Braziliaanse grens. Een medische expeditie werd ondernomen naar een afgelegen gebied. Het is altijd weer treffend om te zien hoe groot de nood is als je slechts een paar uur uit een stedelijk gebied trekt. Zoals jullie weten begint de armoede al aan de uiteinden van bijna elke Zuid-Amerikaanse stad of je je nu in Sta. Cruz, La Paz, Lima of in de Flavelas rond Rio de Janeiro bevindt. En het wordt nog erger als je enkele uren verder het binnenland intrekt…

threeOns Boliviaans team deed verder ook expedities naar afgelegen streken en dorpen zoals Sausalito, Cruce Piraimiri en Piraiciti. Verder werd een mobile kliniek opgezet in de kerk van een buitenwijk in Sta. Cruz (Pampa de la Isla). Ondertussen zijn we sinds September reeds 25 jaar voortdurend aan het uitgaan naar de armste gebieden in de Boliviaanse binnenlanden… Dit is steeds een hele uitdaging geweest waarbij het meest frustrerende voor ons als Dokters niet de barslechte wegen waren noch de zeer zware omstandigheden van werken maar het feit dat we niet over de nodige middelen konden beschikken om alle patiënten van de nodige medicatie te voorzien.

We zijn dan ook maar een kleine organisatie die afhangt van de goede wil van mensen als jullie. Nochtans zouden we met wat meer maandelijkse steun zoveel meer kunnen doen.

Nu komt Haïti terug aan de beurt! Ook daar doen we verder met de nodige Medische Expedities…..een hele opdracht. De laatste keer konden we zelfs niet de bergen in met onze 4*4 Jeep die ook wel meer dan 23 jaar oud is. We hebben dan maar moto’s gehuurd om de plaatsen te bereiken waar de nood het grootst was.

Verder moeten we maandelijks de geneesmiddelen aanvullen van onze medische centra in de bergen van het Artibonite Departement (Manceaux) en ook in de extreem arme Westelijke uitloper van Haïti (Morency). Zoals jullie ondertussen weten onderhouden we op deze 2 plaatsen ook tientallen weeskinderen.

Ondanks alle ontberingen, hebben we ook daar toch al prachtig werk kunnen verzetten. Het is steeds zeer moeilijk om onder woorden te brengen hoe moeilijk het is om gedurende dagen talloze patiënten buiten te zien (geen gebouw), over elektriciteit noch water te beschikken en te moeten werken bij temperaturen die vlug boven de 45 graden gaan terwijl we ook nog eens worden omringd door insecten en muggen, dikwijls dragers van gevaarlijke ziekten. Als het dan al eens regent zijn dit meestal tropische stort vlagen die de aarde tot 1 grote modderige plaats maken.

fourVerder blijven we in Noord-Pakistan actief door middel van een 3-tal Pakistaanse missies die zich in het Noorden tegen de Afghanistaanse grens bevinden. Het is in dit gebied dat er net vandaag (26 Oktober) een grote aardbeving heeft toegeslagen met een verwoestende kracht van 7.5. De Pakistaanse missies probeerden mij langs alle kanten (Telefoon, Messenger, FB, etc..) te bereiken hopende op directe medische bijstand. Alleen kan ik echter niet veel doen…

Enkele weken geleden zijn we daar nog een “naaimachine” actie gestart om jonge weduwes – die al meerdere kinderen hebben – te laten voorzien in hun noden (Zie Facebook). In de meeste gevallen is hun echtgenoot gemarteld en vermoord door extremistische groepen. Een naaimachine is levensreddend voor hen omdat zij op die manier niet alleen voor eigen kleding kunnen zorgen maar ook wat geld kunnen verdienen om zichzelf en hun kinderen te kunnen voeden.

Voor mij is het zo goed als onmogelijk om nog te gaan nu daar naast Taliban en Al Qaeda ook ISIS aanwezig is. Gebrek aan dokters of verpleegkundigen brengen echter vaak vroege dood, zeker ook omdat de meesten bang zijn om naar de locale Medische Centra te gaan vanwege de horror verhalen die er de ronde doen ivm behandeling van patiënten uit de minderheidsgroepen.

Hen ondersteunen is dan ook van vitaal belang, zeker nu! We kunnen dit alleen doen als we met zijn allen samenwerken. Daarom blijf ik schrijven… opdat ons werk niet zou vergeten worden. Indien we allemaal iets doen, kunnen we ook daar substantiële hulp brengen.

Hartelijk dank aan allen die door hun bijdragen een deel van de lasten van Doctors On Mission willen helpen dragen!

Dr. Rik en alle DM Teamleden

This Post Has 0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back To Top