skip to Main Content
CHOOSE YOUR LANGUAGE:     |

Bolivia Update :: December 2013

Beste vrienden,

dm_1 Toen ik nog maar net herstellende van een ziekte mijn koffers pakte om terug te gaan naar Bolivia, werd ons team in Pakistan opgeschrikt door ernstig terreurgeweld. Twee zelfmoordcommando’s waren op een zondagmorgen de grootste kerk van Peshawar binnengedrongen en hadden zichzelf opgeblazen. Het resultaat was vernietigend: meer dan 80 doden en 200 zwaargewonden. Peshawar ligt dicht bij de Afghaanse grens. De aanvallen werden direct opgeëist door de Taliban als protest tegen de aanvallen van de Amerikaanse drones op de schuilplaatsen van de Taliban in de regio.

Schrijnende nood
De berichten en verslagen over de immense en schrijnende nood in Pakistan lieten ons niet onberoerd. Gewonden werden meestal aan hun lot overgelaten en stierven vaak onder hevige pijn aan hun geïnfecteerde verwondingen. Wij konden dit niet zomaar voorbij laten gaan, ondanks de moeilijke financiële toestand van onze toch wel veeleisende en relatief dure medische missie. We hopen dat zal worden voorzien via ons sponsorplan. Zie ‘DM-Challenge, ‘sponsor a life today’ op www.DoctorsOnMission.be, zodat wij ons werk kunnen blijven voortzetten. Toch was het levensgevaarlijk voor onze teamleden om in Peshawar te gaan helpen. Ondanks het gevaar staan ze te springen om op alle mogelijke manieren hulp te mogen bieden.

Geen hulp of rampenplan
Het leven in Peshawar wordt door de aanslagen absoluut onmogelijk gemaakt, vooral voor de christenen die de grootste minderheidsgroep onder de bevolking vormen. Voor de minderheidsgroepen is er geen ‘rampenplan’. De moslimregering helpt niet, de ziekenhuizen die gerund worden door moslims willen de gewonden vaak niet opnemen of ze worden slecht behandeld. Ik heb ter plaatse zelfs verhalen gehoord dat in sommige van deze klinieken aan niet-moslims dodelijke injecties worden toegediend. En zelfs gematigde moslims die wel zouden mee willen helpen, zijn bang voor represailles van hun eigen fundamentalistische ‘broeders’.

Hulp aan families
Ons zelf opgezette rampenplan was een gewaagd plan. We hebben geprobeerd met twee teams in vier expedities zoveel mogelijk families te helpen. Maar er gingen in dezelfde regio later nog verscheidene andere bommen af, in de meeste gevallen zelfmoordaanslagen. Op een openbare markt vielen tientallen doden en zwaargewonden tijdens een van deze aanslagen. Ook werden tijdens een zelfmoordaanslag alle inzittenden van een bus gedood, de bus zat vol met kinderen. Ook een team van de WHO (de Wereld Gezondheidsorganisatie) werd zwaar getroffen door een wegbom. Reden voor de WHO om het poliovaccinatie programma stil te leggen. Pakistan is een van de drie landen in de wereld waar polio nog ‘endemisch’ is. De Taliban laat vaccinaties niet toe en verdenkt de medische teams er van moslimkinderen met deze vaccinaties te willen steriliseren. Deze valse beschuldigen veroorzaken extra gevaar voor ons team ter plaatse, we komen zo meer en meer in het vizier… letterlijk. Toch hebben we tijdens onze expedities 91 families met zwaargewonden of doden kunnen voorzien van voedsel, medische en pastorale hulp. Tot zover ik weet was er geen enkele andere hulp vanuit het buitenland.

dm_2Doctors On Mission staat ook in veel individuele gevallen in Noord Pakistan bij met begeleiding en betaling van spoedoperaties. Zo werd de 14-jarige Raheel met succes geopereerd vanwege een tumor.
Er staan vele foto’s met uitleg op onze Facebook pagina. U kunt deze vinden onder de naam ‘Rik Celie’ of ‘Doctors on Mission’.

Bolivia
Ondertussen ben ik zelf in Bolivia aan het werk. Na een korte en aangename tussenstop bij Dick en Therese Altena zijn we naar de Boliviaanse Amazone getrokken. Ook daar konden we de mensen van de nodige zorg voorzien. Het was er snikheet (35 graden Celsius) en met de talloze muggen en insectenbeten waren we letterlijk water en bloed aan het zweten…

Na de Amazone zijn we naar Tarija vertrokken. De kliniek in Tarija draait ondertussen prima. Onze dokters Ino, Victor Hugo en Ester verrichten er bijzonder goed werk. Dokter Ino is ook verantwoordelijk om alle administratie in Bolivia zo vlot mogelijk te laten verlopen. Dra. Besabe zet zich iedere dag in voor de patiënten die naar onze Andes basis in Yamparaez komen.

Optimale samenwerking
We zijn nu net terug van een expeditie naar een streek in de Andes waar we nu al bijna tien jaar geleden de eerste medische en tandheelkundige hulp konden geven. De samenwerking met de lokale gezondheidsautoriteiten is hier optimaal. Zo is er een medische post opgericht. We zijn er samen met dokter Ino en doktersassistent Esther gaan helpen bij dokter Oscar gaan die nog steeds werkzaam is in Paichu. De lokale autoriteiten hebben ons uitvoerig bedankt en onderstreepten hoe we dankzij onze dokters en de DM ambulance de laatste jaren vele levens hebben kunnen redden. Dit was enkel en alleen mogelijk door jullie giften! Zelf beloofde ik op mijn beurt deze dank door te geven aan iedereen die hieraan heeft bijgedragen.

dm_3Woestijnsteppe
De volgende medische tocht zal naar ‘El Gran Chaco’ gaan. Dit is een woestijnsteppe tegen de grens met Paraguay. Hier leven de Guaranie en Weenhayek indianen.

Ook is pr. Romulo’s kerkje in de Andes herbouwd dankzij enkele specifieke giften. Het kerkje werd vernietigd door een aardbeving. Het eerste huwelijk werd er alweer ingezegend, hoewel dat voorlopig nog moest gebeuren zonder vloer, vensters of deuren…

In een volgende brief zal ik terug meer vertellen over Haïti. Ik ben van plan van daar naartoe te trekken wanneer de missie in Bolivia is volbracht.

Gods zegen toegewenst en de hartelijke groeten.

Rik Celie en alle DM-teamleden

This Post Has 0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back To Top